عشق واقعی

ولی این جا واقعا دلم گرفته باور کنید راست می گم

پس زیادم بهم خوش نمیگذره

راستی یک مسابقه بزاریم چطوره ؟

اگ موافقید بگید تا شروع کنیم

یا حق

دوباره

میدونم چند وقتی نیومدم ولی چاره ای نبود

ماموریتهای پی در پی و ...

الان که دارم این مطلبو مینویسم تو ماموریتم اونم شمال سر سبز

شهرستان نور

از این جا به تمامی مازندرانیای عزیز سلام عرض میکنم

 خب راستشو بخوایند من این جا دسترسی به اینترنت مستقیم ندارم

 ولی سعی میکنم بیام و از کافی نت براتون شاید خاطراتمو بزارم

به امید آینده ای تازه

آرزو

دوباره

شاید یکم دیر باشه بگم سال نو مبارک ولی میگم

به یاری خدا نمایشگاهم به خوبی و خوشی تموم شد شاید دوباره برگشتم تو وب

آهای با شمام منتظرم باشید

گرفتاری

اول بگم که شرمنده همیشونم

چون که یمدتی نتونستم بهشون سر بزنم

بعدشم قول میدم تو عید جبران کنم و بترکونمشون

تازه نمایشگاه زدم حسابی باحال سرمم ای الحمدلله شلوغه

راستی حامد گلابی خیلی بی وفا شدی سر نمیزنی

بیا بابا جون داداش یکم به ما برس آخه چقدر ز،ز

نوكر هميگيتونم هستم

فعلا باي

تولد

سلام دوستان خوبم چطورید

ببخشید اگ چند روزی آپ نکردم

آخه دروغ نگم یسری مشکلات دورو برم ریخته بود نمیشد بیای

خب اینم به خاطر یچیز امشب اومدم

میدونید چیه ؟؟؟؟!!!!!!!!!

تولده

در ۱۴ بهمن ماه یکی از این سالهای خوب خدا یک آقا پسر گل گلا

چشماش به این دنیای پر هیاهو وا شده

بله درست حدس زدید تولدمه

پس همه با هم

تولد ... تولد .... تولدت مبارک

جزیره عشق

جزیره عشق

با سکوت زیرکانه منو فریاد زدی

با چشات دوست دارم رو تو گوشم داد زدی

با نگاه عاشقت مست مستم کردی

به می و جام و سبو باده پرستم کردی

الهی الهی تا نفس تو سینه هست

بمونی برای من

ازغم خبری نبوداگرعشق نبود**دل بود ولی چه سوداگرعشق نبود؟ بی رنگ ترازنقطه موهومی بود**این دایره ی کبود،اگرعشق نبود؟ از آینه ها غبار خاموشی را**عکس چه کسی زدود اگرعشق نبود؟ درسینه هرسنگ دلی درتپش است**ازاین همه دل چه سوداگرعشق نبود؟ بی عشق دلم جزگرهی کورچه بود؟**دل چشم نمی گشوداگرعشق نبود از دست تودراین همه سرگردانی**تکلیف دلم چه بوداگرعشق نبود؟

بهترین عشق

سرنوشت

سرنوشت ما یه میدون زندگی اما یه بازی

پیش اسم من نوشتن حقته باید ببازی

شاید خطا کردم

           تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم

          تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

          پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس

          تو را از بین گلهایی که در تنهاییم رویید با حسرت جدا کردم

          نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا؟

          شاید خطا کردم

          وتو بی آنکه به فکر غربت چشمان من باشی

          نمی دانم کجا تا کی برای چه ولی رفتی

          و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید

          و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

          هنوزم چشم به راه توام برگرد ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

          وشاید به رسم و عادت پروانگیمان باز برای باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

لب خندان

            دلت شاد و لبت خندان بماند

                                    برایت عمر جاودان بماند

      خدا را میدهم سوگند بر عشق

                                   هر آن خواهی برایت آن بماند

      بپاید ثروتی افزون بریزد

                                   که چشم دشمنت حیران بماند

      تنت سالم سرایت سبز باشد

                                   برایت زندگی آسان بماند

      تمام  فصل سالت عید باشد

                                   چراغ خانه ات تابان بماند

....رفتی

                                                مرا با عشق سنجیدی و رفتی

          تمام هستی ام نیلوفری بود

                                              تو هستی مرا چیدی و رفتی

          کنار انتظارت تا سحرگاه

                                             شبی همپای پیچک ها نشستی

          تو از راه آمدی با نازو آن وقت

                                              تمنای مرا دیدی و رفتی

          شبی از عشق تو با پونه گفتم

                                                 دل او هم برای قصّه ام سوخت

          غم انگیز است ،تو شیداییم را

                                              به چشم خویش فهمیدی و رفتی

          چه باید کرد این هم سرنوشتی ست

                                                       ولی دل را به چشمت هدیه کردم

          سر راهت که می رفتی تو آن را

                                                       به یک پروانه بخشیدی و رفتی

          صدایت کردم از ژرفای یک یاس

                                                     به لحن آبی و نمناک باران

          نمی دانم شنیدی برنگشتی

                                                     و یا این بار نشنیدی و رفتی

          نسیم از جاده های دور آمد

                                                    نگاهش کردم و چیزی به من گفت

         تو هم در انتظار یک بهانه

                                                    از این رفتار رنجیدی و رفتی

          عجب دریای غمناکی ست این عشق

                                                    ببین با سرنوشت من چها کرد

          تو هم این رنجش خاکستری را

                                                    میان یاد پیچیدی و رفتی

          تمام غصّه هایم مثل باران

                                                   فضای خاطرم را شستشو داد

          و تو به احترام این طلاطم

                                                  فقط یک لحظه باریدی و رفتی

          دلم پرسید از پروانه یک شب

                                                  چرا عاشق شدن درد عجیبی ست؟

         و یادم هست تو یک بار این را

                                                     ز یک دیوانه پرسیدی و رفتی

          تو را به جان گل سوگند دادم

                                                   فقط یک شب نیازم را ببینی

          ولی در پاسخ این خواهش من

                                                   تو مثل غنچه خندیدی و رفتی

آرزو

                   خیلی وقته از چشام بی تو بارون می باره

                   دل ناامید من تو رو آرزو داره

                   ای همیشگی ترین آه ای دورترین

                   سوختن کار من است نگرانم منشین

                   راست می گفتی تو دیگر اکنون دیرست

                   دوستی ودوری آخرین تدبیرست

                   راست می گفتی تو باید از عشق برید

                   ازچنین پایانی به سر آغاز رسید

                   شکستی و شکستم

                   گسستی و گسستم

                   چه بودی و چه بودم

                   چه هستی و چه هستم

                    تورها از من باش ای برایم همه کس

                   زیرآوارقفس مانده ام من زنفس

                   تو و خورشید بلند من و شب های قفس

                   بعد از این با خودباش یاد تو ما را بس

من و تو

                  تقدیم به بهترین مادران دنیا

             مادرم روزت مبارک

شبا بی تاب و بیدارم            تو آرومی تو در خوابی

شبم تاریک و خاموشم          تو خورشیدی که می تابی

یخم سردم زمستونم             تو گرمای تابستونی

کویرم خشک و لب تشنه       تو سبزی سبز تو بارونی

منم بی پر و بال خسته         تو اما اوج پروازی

منم شعر فراموشی             تویی که نغمه پردازی

منم محتاج یک آغاز           به فکر لحظه پرواز

که با تو همسفر باشم           با تو هم سازو هم آواز

بساز با من نترس از من       نترس از سردی دستام

بخون با من بگو بامن          که با توراهی فردام

به من معنی بده با عشق       منو با عشق احیا کن

روبه زندون تنهایی            درو پنجره ای واکن

به این دنیای بی رنگم         بزن نقشی بده رنگی

که دل گیرم و افسرده         از این دنیای بی رنگی

منم بی پر و بال خسته         تو اما اوج پروازی

منم شعر فراموشی             تویی که نغمه پردازی

مناجات

رها کن غیر ما را – سوی ما بازآ-

منم پروردگار پاک وبی همتا-

منم زیبا که زیبا بنده ام را دوست می دارم-

تو بگشا دل-پروردگارت با تو می گوید-

تو رادر بیکران دنیای تنهایان-

رهایت من نخواهم کرد.

تو راه بندگی طی کن .......

عزیزا! من خدایی خوب می دانم ؛

تو دعوت کن مرا برخود،به اشکی –یاخدایی-

میهمانم کن ،که من چشمان اشک آلوده را دوست می دارم.

غم و غصه دیگه بسه

باز مث هر روز دیدم تنها نشستی

                                      چرا نمی گی منتظر چی هستی

اگ دلت هنوزم بیاد عشق رفتس

                                   وقتی که اون نباشه زندگی رفته از دست

نباید بمونی از غم دل بخونی

                                یادت باشه عزیزم هنوز خیلی جوونی

غم وغصه دیگه بسه دل تو باید برقصه

                             غم وغصه دیگه بسه دل تو باید برقصه                                                   

         غم وغصه دیگه بسه دل تو باید برقصه

حرف تو عاشقی بود

                      عشق تو زندگی بود

قلب تو بی نگاه عشق

                      خونه دل خستگی بود

ولی حالا که رفته

                   چرا پا پس کشیدی

این همه گل تودنیا

                   فقط تو یکی چیدی

دیروزو بی خیال شو فردا یروز دیگس

                                          چشماتو وا کن این جا ببین که عاشقی هست

غم وغصه دیگه بسه دل تو باید برقصه

                                          غم وغصه دیگه بسه دل تو باید برقصه

گلها و روابطشون

گلها و روابطشون

* رز سرخ: عشق بي ريا-زيبايي-شجاعت-احترام-تبريك- "دوستت دارم"
* رز سفيد: پاكي-معصوميت-راز-سكوت-فروتني-احترام- "عشق من به تو عميق و خالصانه است"
* رز صورتي: قدرداني- "متشكرم" وقار-ستايش-همدلي-لطافت-شادكامي- "باورم كن" - "تو خيلي دوست داشتني هستي"
* رز زرد: شادماني-رفاقت-شوق-حسادت-آغاز دوباره- "فراموشم نكن" - "معذرت ميخواهم"
* رز بنفش: عشق در نگاه اول.
* رز نارنجي: اشتياق-شيفتگي-آرزو.
* غنچه رز: نماد پاكي و زيبايي-جواني-عشق نوپا.
* يك شاخه گل رز: سادگي-سپاسگزاري-عشق تازه.
* يك شاخه گل رز سرخ: "دوستت دارم".
*  رزسفيد عروس: عشق مبارك و فرخنده.
* رز قرمز سير: سوگواري.
* رز سياه: مرگ.
* تركيبي از رز سفيد و سرخ: اتحاد-سازش
* رز كاملا شكفته: "من متعهد به تو هستم"-"هنوز دوستت داردم"
* دسته گل رز: قدرداني.
* دسته گل رز كوچك: "من به ياد تو هستم"

* داوودي: حقيقت - "تو دوست فوق العاده اي هستي"

* ياسمن: شادي - شيريني - دلپذيري - وقار.
* رزماري: يادآوري - خاطرات - يادگاري.
* آلاله: پروت - زرق و برق.
* آفتاب گردان: ستايش - غرور - پرستش.
* مريم: لذت.
* گلايل: ستايش - صداقت - "به من فرصت بده"
* زنبق: اندوه - تاسف.
* آنتوريوم: عاشق.
* مرغ بهشتي: شكوه - عظمت.

* نيلوفر آبي: حقيقت.
* نرگس: غرور - خود بيني.
* بنفشه: انديشه هاي ناگفته- سفر- "سفر بخير" -پاكدامني-فروتني.
* سوسن سفيد: دوشيزگي - پاكي.
* اقاقيا: عشق پاك - عشق پنهاني.
* بگونيا: هشدار

* كاكتوس: پايداري - استقامت.

* كامليا صورتي: "در آرزوي تو هستم"
* كامليا قرمز: "عشق تو همچون آتشي در قلب من است"
*كامليا سفيد: "تو در خور پرستشي"

* ميخك: شيفتگي - عشق زن - ستايش - "بله"
* قاصدك: وفاداري - خوشبختي - صداقت - پيام آور عشق.فراموشم نكن: خاطرات گذشته - عشق ناب.
* پيچك: عشق - صداقت - وفاداري.
* نسترن: آرزو - همدلي - "دوستم داشته باش".
* لادن: پيروزي - غلبه - فتح.
* لاله: عاشق تمام عيار - "باورم كن"
* اركيد: عشق - زيبايي.  كنار من هستي خورشيد بر من خواهد تابيد"
* اطلسي: شرم - ازدواج فرخنده.
* گل پامچال: "بدون تو قادر به زندگي كردن نميباشم"

* نرگس زرد: احترام - جوانمردي - "

دوستی

تا مجبور نشی برای اینکه در قلبش جا بگیری خودتو کوچیک کنی
 

طالب دیدار

بنده ء چشمان شوخ و روی دلداریم وبس

روز بر در دیده داریم تا پیام آید ز دوست

تا سحر هر شب به یاد دوست بیداریم و بس

ناله دارم از جدایی همچو نی از سوز دل

کز فراق روی جانان زار و بیماریم و بس

روزها شب می شود در حسرت دیدار دوست

شام را تا صبح با یادش به سر آریم وبس

انتظار از حد گذشت و نامه ای نامد از او

همچنان دیوانگان رسوا در انظاریم و بس